Nadciśnienie to efekt uszkodzenia żył

 

PRAWDA OBJAWIONA- CO POWODUJE ROZWÓJ NADCIŚNIENIA?

 

Wolne rodniki tlenowe (ROS) zwiększają ekspresję receptora dla angiotensyny II (AT1R), powodują skurcz naczyń, a oddziałując na nerki, przyczyniają się do retencji sodu i wody, a w konsekwencji do wzrostu ciśnienia tętniczego (nadciśnienie tętnicze). Mimo że już tylko te dwa mechanizmy mogą być odpowiedzialne za rozwój nadciśnienia tętniczego, działanie ROS wydaje się bardziej złożone. Reaktywne formy tlenu wzmagają bowiem reakcje zapalne, które — jak się ostatnio podkreśla — odpowiadają za dalszy wzrost ciśnienia tętniczego.

ROS uszkadzają śródbłonek, zwiększając w ten sposób jego przepuszczalność dla lipoprotein, które w formie utlenowanej wzmagają proces zapalny. Reaktywne formy tlenu wpływają również bezpośrednio na komórki zapalne, powodując uwalnianie cytokin przez limfocyty T. Ponadto makrofagi i granulocyty mogą wytwarzać ROS, amplifikując w ten sposób stres oksydacyjny.

 NADCIŚNIENIE A ODPORNOŚĆ

Badania ostatnich lat wskazują, iż układ odpornościowy, a w szczególności odporność komórkowa może być istotnym ogniwem w patogenezie zwiększonego ciśnienia tętniczego, wpływającym jednocześnie na wszystkie współuczestniczące w rozwoju nadciśnienia tętniczego narządy. Istotnym mechanizmem aktywacji układu odpornościowego w nadciśnieniu tętniczym może być reakcja zapalna na neoantygeny powstałe w wyniku działania czynników pronadciśnieniowych. Mechanizm ten może być podobny do obserwowanego w odniesieniu do aktywacji limfocytów T w miażdżycy.

STRES OKSYDACYJNY

Wiadomo powszechnie iż stres oksydacyjny jest kluczowym mechanizmem w nadciśnieniu tętniczym, i że może on uczestniczyć w tworzeniu neoantygenów. Tak powstałe neoantygeny prowadzą do aktywacji limfocytów T, nadprodukcji przez nie cytokin prozapalnych i powstania ciężkiego nadciśnienia tętniczego. Zaktywowane limfocyty T wykazują ekspresję markerów aktywacji oraz cząsteczek adhezyjnych i receptorów umożliwiających im migrację do naczyń krwionośnych, nerek oraz innych narządów kluczowych w patogenezie nadciśnienia tętniczego.

Nacieki limfocytów T (brązowe barwienie, wykrywające antygen limfocytów T – CD3) w okołonaczyniowej tkance tłuszczowej oraz przydance w nadciśnieniu (panel B) oraz bez nadciśnienia tętniczego (panel A). (Zmodyfikowano na podstawie Guzik i wsp. J Exp Med, 2007).

Dochodzi do uwalniania szeregu cytokin. Spośród tych cząsteczek najważniejszą rolę w nadciśnieniu tętniczym wykazano dla IL-17, TNF-alfa oraz IL-6. Szczegółowe poznanie mechanizmów w jakich układ odpornościowy przyczynia się do rozwoju nadciśnienia tętniczego może w przyszłości umożliwić stworzenie nowych sposobów leczenia tego schorzenia, w szczególności u pacjentów, u których nie udaje się ciśnienia kontrolować dotychczas dostępnymi lekami.

Potencjalne mechanizmy udziału limfocytów T w nadciśnieniu tętniczym. Na podstawie Guzik, Harrison, Korbut: Znaczenie limfocytów T w nadciśnieniu tętniczym
INFEKCJE I STANY ZAPALNE

Co ciekawe, w szeregu prac wykazywano związki przewlekłych stanów zapalnych w jamie ustnej z nadciśnieniem tętniczym. Występowanie stanów zapalnych w jamie ustnej szacowane jest na 50-80% populacji i przewyższa jakiekolwiek inne przewlekłe stany zapalne w ustroju. Stąd hipoteza, że stany zapalne w obrębie jamy ustnej, mogą stanowić istotny element patogenezy nadciśnienia tętniczego i chorób układu sercowo naczyniowego. Rzeczywiście obecność lokalnych stanów zapalnych przyzębia lub błony śluzowej jamy ustnej prowadzi do ogólnoustrojowej reakcji zapalnej, ze wzrostem markerów, takich jak białka ostrej fazy, CRP, IL-6 czy też TNF-α . Równocześnie występuje aktywacja limfocytów T typu Th1 (produkujących IFN-γ) , a więc subpopulacji odpowiedzialnej za rozwój dysfunkcji naczyniowej i miażdżycy.

Jednym z najszerzej akceptowanych sposobów leczenia schorzeń podłożu immunologicznym jest immunomodulacja obejmująca zarówno hamowanie aktywacji limfocytów T, jak i szczepienia.
W ostatnich latach prowadzonych jest szereg badań klinicznych, oceniających możliwości stworzenia szczepionek przeciwnadciśnieniowych. Wizja jaka się wyłania jest niewątpliwie kusząca, gdyż jeśli te sposoby leczenia byłyby skuteczne to leczenie nadciśnienia tętniczego mogłoby polegać na zaledwie kilku podaniach odpowiednich szczepionek. Najważniejszymi z testowanych są próby indukowania przeciwciał blokujących reninę, angiotensynę I, angiotensynę II oraz receptor angiotensyny II (AT1 receptor). Jednakże w oparciu o obecnie dostępne dane trudno o jednoznaczne określenie skuteczności, a nawet bezpieczeństwa tych terapii.
Myślę, że alternatywą na poprawę stanu naszego organizmu, zmniejszenie  stanów zapalnych i odbudowę naczyń krwionośnych jest wiele roślin, ziół, warzyw. Ja jednak proponuję przyjrzeć się modrzewiowi dahurskiemu i pozyskiwanej z niego taksyfolinie.

NA JAKIE EFEKTY MOŻNA LICZYĆ PO ZASTOSOWANIU TAKSYFOLINY?

 

  • Poprawa funkcji oddechowych-w rezultacie zwiększa się pojemność płuc i szybko zanika stan zapalny i obrzęk oskrzeli,
  • Poprawa hemodynamiki ośrodkowej i obwodowej- czyli pomaga w rozprowadzaniu utlenowanej krwi do wszystkich komórek ciała. Zmniejsza ryzyko i/lub progresji miażdżycy. Obniża poziom fibrynogenu,
  • Poprawa mikrokrążenia- czyli tych najmniejszych naczyń włosowatych, które docierają do niemalże każdej komórki ciała,
  • Poprawa tolerancji wysiłkowej poprzez poprawę funkcji śródbłonka, więcej o tym pisałem przy omówieniu stosowania taksyfoliny u sportowców
  • Poprawa stanu emocjonalnego i psychologicznego pacjentów- zmniejszenie częstotliwości występowania bólu głowy, zmniejszenie zmęczenia i poprawa pamięci krótkotrwałej,
  • Poprawa skuteczności rehabilitacji poprzez wzmocnienie odporności (dzięki taksyfolinie wzrasta poziom glutationu, który jest odpowiedzialny za proces regeneracji tkanek i organów a także neutralizuje toksyny. Spełnia ważne zadania w utrzymaniu sprawności układu odpornościowego),
  • nie powoduje działań ubocznych: upośledzenia nerek, nie zakłóca gospodarki elektrolitowej, nie powoduje kaszlu charakterystycznego podczas stosowania np. inhibitorów konwertazy
Źródło:

1/ Udział stresu oksydacyjnego w patogenezie nadciśnienia tętniczego — rola metylowanych arginin
The oxidative stress in pathogenesis of arterial hypertension — role of methylated arginines. Łukasz Klima1, Katarzyna Stolarz−Skrzypek1, Rafał Olszanecki2, Kalina Kawecka−Jaszcz1
1I Klinika Kardiologii i Nadciśnienia Tętniczego, Collegium Medicum, Uniwersytet Jagielloński, Kraków 2Katedra Farmakologii Wydziału Lekarskiego, Collegium Medicum, Uniwersytet Jagielloński, Kraków. https://ojs.kardiologiapolska.pl/kp/

2/Znaczenie układu odpornościowego w nadciśnieniu tętniczym, Borgis – Postępy Nauk Medycznych s3/2011, s. 36-45. Tomasz J. Guzik http://www.czytelniamedyczna.pl/4060,znaczenie-ukladu-odpornosciowego-w-nadcisnieniu-tetniczym.html

 

Borelioza jak sobie z nią radzić?

BORELIOZA I JEJ WPŁYW NA NASZE CIAŁO

W moim najbliższym otoczeniu jest osoba cierpiąca na boreliozę. Z tego właśnie powodu postanowiłem przyjrzeć się tej chorobie i zrobić analizę jak antyoksydant taksyfolina może wspomóc jej leczenie i złagodzić jej objawy.

Oto zalecenia, które w literaturze anglojęzycznej bardzo często się pojawiają. Według wielu osób chorujących na tą przewlekłą chorobę udany przepis leczenia obejmuje podstawowe etapy, którymi należy się kierować na początku i podczas leczenia chorobą z boreliozą. Jest przeznaczony do:

  • Pobudzania układu immunologicznego,
  • Szybkość odzyskiwania dobrego samopoczucia,
  • Zlikwidowania infekcji
  • Ma za zadanie chronić i naprawiać przed szkodliwym działaniem infekcji oraz antybiotyków za pomocą ziołowych i roślinnych preparatów

Oznacza to iż należy jeszcze przez długi okres czasu po ustąpieniu objawów i poprawie samopoczucia podtrzymywać pozytywne rezultaty terapii. Niestety terapia jest długa i często zniechęca ale warto o siebie zawalczyć i dobrze się poczuć.

Chociaż podejście do leczenia chorób z boreliozą koncentruje się na ograniczonej liczbie obszarów, koryguje większość problemów, takich jak:

  • niski poziom energii,
  • ból,
  • bezsenność,
  • Zaburzenia mózgu, neurologii i zaburzeń poznawczych, oraz
  • Wzmocnieniu układu immunologicznego
DIAGNOZA

Niestety bardzo często boreliozę diagnozuje się po tym jak pacjent „odbijał się od drzwi do drzwi” wielu specjalistów, wyczerpuje wachlarz możliwości (włącznie z psychiatrą) i zaczyna szukać informacji w internecie. Moja znajoma mówiła mi że teraz jest coraz lepiej ponieważ coraz więcej informacji pojawia się w telewizji i  prasie. Są akcje profilaktyczne i ostrzegające tabliczki przed kleszczami w parkach. Fora internetowe są przepełnione pytaniami osób co mogą zrobić aby sobie pomóc. Niestety często osby chorujące na boreliozę popadają w depresję z powodu niemocy.

Borelioza to choroba odkleszczowa, której pierwszymi sygnałami mogą być rumień i dolegliwości jak przy grypie.

Po ukąszeniu przez kleszcza należy jak najszybciej go usunąć, najlepiej spakować i zawieźć do badania. Najbardziej wiarygodne wyniki są uzyskiwane z kleszczy, które są nieuszkodzone (najlepiej żywe) i zostały szybko dostarczone do laboratorium. Coraz więcej placówek diagnostycznych ma w swoim portfolio tego rodzaju badanie. Listę placówek można znaleźć w internecie .

A zatem na co zwrócić uwagę gdy okaże się że mamy boreliozę:

Jakość SNU

W przewlekłej boreliozie zakłócony jest często SEN. Brak odpowiedniego snu powoduje ból, zwiększa zmęczenie i tłumi system immunologiczny. Wydaje się, że w odpowiedzi na zakażenie, nadmiar cytokin zapalnych wytwarzanych przez układ odpornościowy zmniejsza produkcję hormonów indukujących sen do centrów snu mózgu. Prawidłowa regeneracja organizmu wynosi od 7 do 9 godzin snu w nocy. Również pora snu jest kluczowa. Należy zwrócić uwagę kiedy fazy snu są najgłębsze ( etapy snu występują cyklicznie: najpierw ma miejsce faza NREM trwająca od 80 do 100 minut, a następnie organizm wchodzi w fazę REM, która trwa zaledwie 15 minut. W czasie 7–8 godzin snu doświadczamy więc około 4-5 cyklów. Tylko taki sen jest efektywny – pozwala organizmowi wypocząć i daje mu siłę na funkcjonowanie w ciągu dnia). Dla osób chorujących na boreliozę wskazana jest również drzemka 15-30 minutowa w ciągu dnia.

 

Dieta

Dieta powinna być  bogata w żywność organiczną, zdrowe tłuszcze, białka i warzywa bogate w witaminy oraz antyoksydanty. Ten rodzaj diety zawiera niewiele cukrów prostych co zmniejsza szanse rozwoju drożdży jelitowych. Promuje również zdrowie mózgu i wspiera  energię znajdującą się we wszystkich komórkach zwanych mitochondriami. Dieta uboga w cukry, zmniejsza stan zapalny.

Kontrola cytokin za pomocą antyoksydantów

Z jednej strony cytokiny są dobre ponieważ włączają układ immunologiczny. Wykonują szereg funkcji, które obejmują:

  • Zwiększanie skuteczności przeciwciał,
  • Zwiększenie aktywnych białych krwinek w celu zwalczania infekcji,
  • Rekrutowanie białych krwinek do miejsca zakażenia,
  • Włączanie białych krwinek do zwalczania zakażeń i zmniejszenie replikacji wirusa i bakterii.

Z drugiej strony w przewlekłej boreliozie powodują, że zbyt wiele cytokin jest złe. Ponieważ:

  • Tłumią system immunologiczny,
  • powodują ból,
  • Zmniejszają wytwarzanie hormonów z narządów takich jak tarczyca i nadnercza,
  • Zaburzają sen,
  • Zmniejszają funkcje mózgu,
  • Zwiększają zmęczenie,
  • Mogą  powodować depresję
  • Zmniejszyć funkcję różnych narządów w całym organizmie, powodując wiele innych objawów i problemów medycznych.

Na początku leczenia lub gdy antybiotyki ulegają zmianie cytokiny są wytwarzane w jeszcze większych ilościach, powodując, że człowiek może poczuć się znacznie gorzej. Nazywa się to reakcją deksameryczną Herxheimera.

Cytokiny zapalne wytwarzane przez białe krwinki w celu zwalczania boreliozy zmniejszają skutecznie funkcjonowanie obszaru mózgu zwanego podwzgórzem i przysadki mózgowej. Ta część mózgu wytwarza substancje chemiczne, które powodują sen i regulują układ hormonalny. Zwykle ta część mózgu uwalnia komunikaty, takie jak hormon tarczycy (TSH), hormon adrenokortykotropiny (ACTH) oraz hormon folikulotropowy (FSH) w celu stymulowania tarczycy, gruczołów nadnerczy i narządów hormonalnych

Objawy:

Niewydolność nadnerczy: uczucie zmęczenia, nawracające zakażenia, złe samopoczucie z powodu zakażeń, niskie stężenie cukru we krwi z zawrotówką i drażliwością złagodzoną przez jedzenie, niskie ciśnienie krwi i zawroty głowy podczas stania.

Niski poziom tarczycy: zmęczenie, niska temperatura ciała poniżej 36,6C, przyrost masy ciała, zaparcia i zmiany miesiączkowe.

 

Mikroelementy i witaminy i probiotyki

Niezbędny jest zestaw witamin, minerałów, aminokwasów i przeciwutleniaczy, kwas foliowy. Dobra multiwitamina poprawia funkcjonowanie układu odpornościowego, mięśni, mózgu i nerwów, hormonów, narządów, w tym nerki i wątrobę, detoksuje i zmniejsza stan zapalny. Chroni organizm przed  toksycznym działaniem antybiotyków przepisywanych na receptę.

Wskazane są również probiotyki, które zadbają o kondycje jelit. Jest to bardzo ważne ponieważ podczas kuracji antybiotykowej wzrasta poziom drożdży, które mogą powodować alergię i dodatkowo osłabić układ odpornościowy. Nadmierna przerost drożdży prowadzi również do nadmiernego wzrostu cytokin.

 

Częsta antybiotykoterapia przy boreliozie:

Doksycyklina

Amoksycylina

Cefalosporyny

Oraz leki przeciwgrzybicze

Tutaj znajdziesz wytyczne dot. leczenia antybiotykami:

http://lymepoland.com/pliki/wytyczne_v11.pdf

Coraz więcej pojawia się informacji, że właśnie antyoksydanty mogą być kluczowym wsparciem do podstawowej terapii. Dlaczego? Ponieważ mają szereg właściwości wspierających osłabiony organizm. Przede wszystkim zmniejszają stres oksydacyjny, który wpływa DOSŁOWNIE na każdą komórkę naszego organizmu. Działają przeciwzapalnie, przeciwrodnikowo, poprawiają odporność, łagodzą bóle i poprawiają samopoczucie.

 

Dlaczego właśnie taksyfolina może wspomóc leczenie boreliozy?

DZIAŁA PRZECIWZAPALNIE

Taksyfolina  z modrzewia dahurskiego  wykazuje działanie przeciwzapalne, szczególnie spowodowane przez np. chroniczne, bakteryjne i wirusowe infekcje, reakcje autoimmunologiczne, szok termiczny, promieniowanie np. UV oraz ciała obce np. azbest. Patogeny lub fragmenty uszkodzonych komórek organizmu aktywują fagocyty (monocyty, neutrofile, eozynofile, granulocyty obojętnochłonne), które w ognisku uszkodzenia wydzielają prozapalne cytokiny. (np. jak w przypadku przewlekłego zapalenie stercza (prostaty), zapalenia wątroby i jelita grubego)

WSPIERA UKŁAD ODPORNOŚCIOWY

Dzięki taksyfolinie wzrasta poziom glutationu, który jest odpowiedzialny za proces regeneracji tkanek i organów a także neutralizuje toksyny (zwłaszcza aflatoksyny typu B1 wytwarzanej przez kancerogenne grzyby w rodzaju Aspergillus), umożliwia usuwanie z organizmu nitrozamin (zawartych w wędlinach) i toksyn chlorowcopochodnych), Spełnia ważne zadania w utrzymaniu sprawności układu odpornościowego poprzez udział w powstawaniu i funkcjonowaniu limfocytów (zwłaszcza grasicozależnych T niszczących obce komórki).

OCZYSZCZANIE WĄTROBY

W przypadku wątroby ogromne znaczenie ma zmniejszenie stresu oksydacyjnego wywołanego nadmierną ilościa wolnych rodników. Taksyfolina ma za zadanie pomóc w krążeniu a jak wiemy, wątroba jest silnie ukrwiona i przez nią właśnie oczyszcza się krew, dlatego chociażby z tego powodu warto ją zastosować.

O detoksie wątroby za pomocą taksyfoliny pisałem tutaj.

WZMOCNIENIE PRACY MÓZGU

Osoby chorujące na boreliozę często uskarżają się na zaburzenia funkcji poznawczych czyli spadek sprawności pamięci oraz mniejszą koncentrację. Dzięki taksyfolinie możemy poprawić ten stan a dodatkowo uchronić mózg przed wystąpieniem wielu niebezpiecznych dla naszego zdrowia chorób jak np. udar

Pomocne mogą być również: czosnek, olej rozmarynowy, olej z tymiankiem, koci pazur, ekstrakt z kory drzewa Otoba

Wspomaganie nadnerczy i tarczycy

Zioła i rosliny wzmacniające- żeń szeń indyjski, modrzew dahurski, kurkuma, preparaty witaminowe bogate w witaminy z grupy B, kwas foliowy. Pamiętaj że dobra kondycja nadnerczy wpływa na zmniejszenie depresji!!

Po zakończonej antybiotykoterapii należy szczególnie zwrócić uwagę na stan jelit i układu odpornościowego. Z pewnością pomocne okaże się zrobienie badań mikroflory bakteryjnej (oceny jakościowej i ilościowej)

http://www.borelioza.info.pl/

https://pl.wikipedia.org/wiki/Sen

I jeszcze jedna ważna wskazówka– jeżeli nie masz siły na ćwiczenia, jesteś apatyczny i bez wigoru spróbuj zastosować techniki relaksacyjne i uspakajającą np. gimnastykę, jogę. Nie musisz korzystać od razu z kursów, w internecie jest wiele filmów na youtube które możesz wykorzystać w domu.

Badanie moczu i jego wartości

 

WARTOŚCI REFERENCYJNE DLA BADANIA MOCZU

Badanie moczu i jego wartości mogą bardzo dużo powiedzieć o rozwoju infekcji lub innych chorób. m.in. cukrzycy, zapaleniu nerek, zapaleniu układu moczowego, niedokrwistości.

Prawidłowe paramerty:

Cukier (glukoza)                                           </15 mg/dl

Białko                                                                   0-10mg/dl

Erytrocyty                                                        </5 komórek/ul

Leukocyty                                                         </10 komórek/ul

Azotyny                                                              ujemne

Bilirubina                                                          10-20 mg/dl

pH                                                                          4,5-8

Ciężar właściwy                                             1,001-1,035

Osad moczu:

komórki nabłonkowe                                brak bądź pojedyncze

wałeczki                                                             brak bądź pojedyncze

kryształy                                                                                   pojedyncze

Do analizy nadaje się najlepiej świeży mocz poranny. Na ogół wystarczy próbka o objętości około 20 mililitrów.

TEST PASKOWY

Ogólne badanie moczu można wykonać za pomocą prostego testu paskowego, który wykaże obecność białka, cukru, azotynów i białych ciałek krwi. Pasek powleczony różnymi odczynnikami zanurza się w próbce moczu. W zależności od stężenia danej substancji w moczu następuje określona reakcja barwna.

BARWA A STĘŻENIE

Mocz jest z natury przezroczysty i ma złocistożółty lub słomkowy kolor. Może być jednak całkiem jasny, gdy jest silnie rozcieńczony na skutek przyjęcia dużej ilości płynów. Niezaspokojone pragnienie powoduje silniejsze zagęszczenie moczu, a co za tym idzie jego ciemniejszą barwę. Jeśli ktoś często oddaje ciemny mocz, świadczy to o tym, że mało pije. Wyraźne zmętnienie  lub czerwone zabarwienie moczu wskazuje z reguły na jakieś poważne zaburzenia, które wymagają dalszych badań wyjaśniających jego przyczynę.

Ciężar właściwy moczu informuje o stosunku masy moczu do masy wody, czyli o tym, o ile cięższy jest mocz w porównaniu z wodą. Ta wartość jest uwarunkowana liczbą i masą cząsteczek wydalanych wraz z moczem.

CUKIER W MOCZU

Jeśli stężenie glukozy w surowicy krwi wzrasta powyżej 180mg/dl, jest ona wydalona i w efekcie wykrywalna w moczu. Świadczy to o cukrzycy. Za pomocą paska testującego można z łatwością stwierdzić tak dużą ilość cukru. Pasek nie wykazuje jedynie umiarkowanie zwiększonych wartości. Stwierdzenie glukozy w moczu wymaga niezwłocznych dalszych badań w kierunku cukrzycy.

BIAŁKO W MOCZU

Cząsteczki białka są na ogół za duże w stosunku do porów kłębuszków nerkowych, w których następuje filtracja krwi, więc tylko nieliczne zdołają przedostać się do moczu. Jeśli jednak w moczu stwierdzi się wiele cząsteczek białka, może to być oznaką zmian zapalnych albo uszkodzenia nerek, które sprawiają, że filtr staje się przepuszczalny. Tak dzieje się na przykład u osób chorych na cukrzycę. W przypadku choroby nerek rodzaj i ilość wydalanego białka daje orientację co do rozmiarów uszkodzenia. Chwilowo zwiększona zawartość białka w moczu może też występować przy gorączce oraz po dużym wysiłku fizycznym. W takich sytuacjach bowiem wzmaga się przemiana białkowa w organizmie. W przypadku wykrycia w moczu białka należy zbierać mocz przez 24 godziny, żeby móc określić jego dokładną ilość. Szczegółowych informacji o rodzaju i wielkości wydalanych cząsteczek białka dostarczą badania specjalistycznych.

CZERWONE I BIAŁE CIAŁKA KRWI

Zwiększona liczba czerwonych krwinek w moczu może wskazywać na zapalenie, choroby nowotworowe oraz mechaniczne uszkodzenie nerek i moczowodów, np. kamienie. W każdym wypadku taki wynik wymaga dalszych badań wyjaśniających. Obecność krwi w moczu (krwiomocz) określa się terminem hematurii. Do widocznego zabarwienia moczu na czerwono (makrohematurii) dochodzi jednak dopiero przy dużym wzroście liczby krwinek czerwonych. Pojedyncze komórki natomiast są widoczne tylko pod mikroskopem (mikrohemaruria). Nadmiar krwinek białych (leukocyturia) świadczy o zapaleniu nerek lub dróg moczowych (moczowody, pęcherz, cewka moczowa).

AZOTYNY W MOCZU

W moczu są obecne azotany, które bakterie mogą przekształcać w azotyny. Występowanie w moczu azotynów świadczy o zakażeniu bakteryjnym odprowadzających  dróg moczowych. Wymaga to przeprowadzenia badań bakteriologicznych. Do wykazania obecności azotynów wystarczy test paskowy.  Przy podejrzeniu zakażenia nerek czy odprowadzających dróg moczowych należy oznaczyć liczbę drobnoustrojów. W tym celu w laboratorium zakłada się z próbki moczu hodowlę bakterii, co oznacza, że hoduje się drobnoustroje na pożywce albo na roztworze odżywczym, po to, by je namnożyć, dzięki temu ułatwić identyfikację, a w razie potrzeby, przeprowadzić testy umożliwiające określenie ich wrażliwości na antybiotyki . Do tego badania pobiera się mocz ze środkowego strumienia, żeby w miarę możliwości uniknąć zanieczyszczenia próbki zarazkami innego pochodzenia (okolicy skóry, rąk).

Po kilku dniach można stwierdzić, czy, i ewentualnie w jakiej ilości, mnożą się zarazki:
  1. U osób zdrowych nie stwierdza się żadnych bakterii albo stwierdza się bardzo nieliczne. To znaczy, że wynik do 10(do 3)-10(do4) drobnoustrojów na milimetr jest uważany za normalny i wskazuje ewentualnie  na zasiedlenie przedniej cewki moczowej. Taki wynik na ogól nie budzi żadnych wątpliwości.
  2.  Przy liczbie ponad 10 (do 4) drobnoustrojów na milimetr  moczu zachodzi podejrzenie zakażenia dróg moczowych. W takim przypadku należy przynajmniej powtórzyć badanie,
  3. Jeśli wynik się powtórzy albo liczba zarazków przekroczy 100 000 na milimetr, na ogól świadczy to o infekcji dróg moczowych wymagających leczenia. Takie infekcje w żadnym wypadku nie są niewinne, nieleczone mogą  bowiem rozszerzyć się na nerki i spowodować trwałe uszkodzenia, prowadzące do zaburzeń czynności nerek. W razie podejrzenia zakażenia należy przeprowadzić dalszą diagnostykę i wszcząć właściwe leczenie.

BILIRUBINA W MOCZU

Bilirubina jest czerwonobrunatnym barwnikiem żółciowym. Powstaje z hemoglobiny podczas naturalnego rozpadu czerwonych krwinek. Bilirubina jest transportowana z wątroby drogami żółciowymi do jelita, skąd jest wydalana ze stolcem. Nadaje barwę stolcowi. Jeśli krążenie wątroba- pęcherzyk żółciowy- jelito jest z jakichś względów zaburzone, bilirubina gromadzi się we krwi i w badaniu laboratoryjnym można stwierdzić jej zwiększone stężenie.

Po przekroczeniu określonej wartości dochodzi do żółtaczki:

spojówki oczu, a nawet cała skóra, zabarwia się na żółto. W takim przypadku bilirubina wykrywa się również w moczu. Zwiększone stężenie bilirubiny może być wczesnym objawem uszkodzenia wątroby lub zamknięcia dróg żółciowych przez złogi bądź guz, uniemożliwiające odpływ żółci. Również przy niedokrwistości na skutek wzmożonego rozpadu krwinek czerwonych mocz jest zabarwiony przez bilirubinę.

OSAD MOCZU

Badanie mikroskopowe tak zwanego osadu moczu ma na celu stwierdzenie obecności składników upostaciowanych, jak na przykład komórek, fragmentów tkankowych (wałeczki, nabłonek), bakterii i kryształów.

1.Wałeczki to cylindryczne twory pochodzenia tkankowego (komórkowego), powstające w kanalikach nerkowych. Wskazują na choroby nerek,

2.Tak zwane nabłonki to komórki nabłonkowe normalnie wyściełające kanaliki nerkowe i drogi moczowe (moczowody, cewka moczowa, pęcherz) i których zwiększona liczba wskazuje na toczący się proces zapalny

3.Kryształy w moczu świadczą o ewentualnym tworzeniu kamieni (złogów). Skład złogów wymaga rozpoznania w dalszych badaniach

WARTOŚĆ PH

Wartość pH jest miernikiem zawartości kwasu w moczu, uwarunkowanym przede wszystkim sposobem odżywiania. Wartości pH należy oceniać wyłącznie w powiązaniu z innymi wynikami.

BADANIE BAKTERIOLOGICZNE

Do tego badania pobiera się mocz ze środkowego strumienia, żeby w miarę możliwości uniknąć zanieczyszczenia próbki zarazkami innego pochodzenia (okolicy skóry, rąk).

U osób zdrowych nie stwierdza się żadnych bakterii albo stwierdza się bardzo nieliczne. To znaczy, że wynik do 10³-10⁴ drobnoustrojów na mililitr jest uważany za normalny i wskazuje ewentualnie za zasiedlenie przedniej części cewki moczowej. Taki wynik na ogół nie budzi żadnych wątpliwości.

Zakażenie dróg moczowych

Przy liczbie ponad 10⁴ drobnoustrojów na mililitr moczu zachodzi podejrzenie zakażenia dróg moczowych. W takim przypadku należy przynajmniej powtórzyć badanie. Jeśli wynik się powtórzy albo liczba zarazków przekroczy 100 000 na mililitr, na ogół świadczy to o infekcji dróg moczowych wymagających leczenia. Takie infekcje w żadnym wypadku nie są niewinne, nieleczone mogą bowiem rozszerzyć się na nerki i spowodować trwałe uszkodzenia, prowadzące do zaburzeń czynności nerek.

Ciekawostka:

Taksyfolina naturalna substancja pochodzenia roślinnego (antyoksydant) wykazuje działanie przeciwzapalne, szczególnie spowodowane przez np. chroniczne, bakteryjne i wirusowe infekcje, reakcje autoimmunologiczne, szok termiczny, promieniowanie np. UV oraz ciała obce np. azbest. Patogeny lub fragmenty uszkodzonych komórek organizmu aktywują fagocyty (monocyty, neutrofile, eozynofile, granulocyty obojętnochłonne), które w ognisku uszkodzenia wydzielają prozapalne cytokiny.

Może Cię zainteresować:

Co to jest ta tajemnicza taksyfolina?

Poziom żelaza-badania i wyniki

Źródło: Jak odczytywać wyniki badań labolatoryjnych? Dietlinde Burkhardt, 2005

wskaźniki czynności serca

Co mogą powiedzieć wskaźniki czynności serca?

 

Choroby i zaburzenia czynności serca i krążenia daje się rozpoznać nie tyle na podstawie badań laboratoryjnych krwi i/lub moczu ile raczej metodami przedmiotowymi.Jak badanie tętna i ciśnienia tętniczego, elektrokardiogramu (EKG) i echo serca. Pewne wyniki laboratoryjne mogą jednak wskazywać na zaburzenia czynności serca oraz na uszkodzenie tkanki mięśnia sercowego, zwłaszcza na zawał. Podczas zawału serca dochodzi- na skutek niedokrwienia mięśnia sercowego- do niedostatecznego zaopatrzenia komórek w tlen, a co za tym idzie do obumarcia lub martwicy tkanki.

 

Enzymy sercowe, rozpoznanie choroby serca

Enzymy, które występują w komórkach mięśnia sercowego, przedostają się w razie jego uszkodzenia w zwiększonej ilości do krwi. Od drugiego dnia po zawale serca następuje więc charakterystyczny proces aktywności enzymów LDH.AlAt, AspAt i kinazy keratynowej w surowicy. Ocena dynamiki aktywności tych enzymów w surowicy krwi może się przyczyniać do ustalenia rozpoznania, jeśli inne wyniki badań, jak EKG, nie są jednoznaczne.

 

Troponiny sercowe

W przypadku troponin chodzi o substancje białkowe (proteiny), które uczestniczą w czynności skurczowej mięśni szkieletowych i mięśnia sercowego. Troponiny sercowe (należące do serca), troponina T( cTnT) i troponina I (cTnI), są swoiste dla mięśnia sercowego. Podobnie jak enzymy sercowe, troponiny sercowe w sytuacji obumarcia tkanki mięśnia sercowego przedostają się do krwi, gdzie można je wykryć po krótkim czasie. Trzy do czterech dni po incydencie zmierzone wartości pozwalają na ogół również na wyciągnięcie ogólnych wniosków co do stopnia uszkodzenia tkanki. Aktywność troponiny T i I jest ważną wskazówką przy rozpoznawaniu i kontroli przebiegu zawału serca bądź jego wykluczenia w przypadku dusznicy bolesnej, a także przy ocenie ryzyka oraz wyboru leczenia i kontrolowania efektów terapii. U osób zdrowych w krwi nie wykrywa się troponin, a jeśli, to w minimalnych ilościach.

Podwyższona aktywność troponin występuje już przy minimalnym uszkodzeniu mięśnia sercowego. Utrzymuje się tydzień do dwóch.

 

Stężenie potasu

Potas odgrywa ważną rolę w przewodnictwie nerwowym i skurczu mięśni, zwłaszcza mięśnia sercowego. Zmiany stężenia potasu mogą więc prowadzić do poważnych zaburzeń kurczliwości i rytmu serca, co znajduje odzwierciedlenie również w zapisie EKG. Duże odchylenia od normy są groźne dla życia. W razie tego rodzaju zaburzeń należy starannie monitorować stężenie potasu i w razie konieczności korygować je dodatkowymi dawkami potasu (suplementacja) bądź usuwać jego nadmiar przyspieszeniem jego wydalania.

 

Analiza gazów krwi (badania gazometryczne)

Termin gazy krwi określamy gazy, które są obecne we krwi krążącej w postaci związanej bądź fizycznie rozpuszczonej, głównie tlen (O2), dwutlenek węgla (CO2) i azot (N2). Ponieważ ilość i stan zawartych we krwi gazów – tlenu i dwutlenku węgla – są ściśle związane z bilansem kwasowo- zasadowym, wartości te na ogół określa się i ocenia razem, a nie w oderwaniu od siebie. Badanie pozwala przede wszystkim na ocenę wymiany gazów w tkance płucnej i gospodarki kwasowo- zasadowej. Dostarcza też informacji o zaburzeniach przemiany materii, np. w przypadku cukrzycy, oraz czynności nerek. Analizę gazów krwi wykonuje się w celu monitorowania leczenia głównie u osób ze schorzeniami płuc oraz pacjentów oddziałów intensywnej opieki medycznej, którzy oddychają za pomocą aparatury (respiratora).

Do analizy stosuje się na ogół tętniczą krew całkowitą, tj. krew z naczyń (tętnic), które odchodzą od serca i są wzbogacone tlenem. Rzadziej używa się krwi z naczyń włosowatych albo z żył. Mierzy się na ogół następujące wartości:

1/ciśnienie cząstkowe tlenu, czyli parcjalne (pO2)i dwutlenek wegla (pCO2) w kilopascalach (kPa) albo milimetrach słupa rtęci (mmHg),

2/wartość pH (jako pośredni wskaźnik zawartości tlenu we krwi)- odczyn kwasowo- zasadowy,

3/wysycenie krwi tlenem w procentach (tzw. saturacja),

4/węglan kwaśny i nadmiar zasad w milimolach na litr (mmol/l) jako wskaźniki udziału zasad we krwi w celu oceny gospodarki kwasowo- zasadowej.

Wartości referencyjne dla oznaczeń gazometrycznych krwi (krew tętnicza)

 

pO2                                                                          10-13 kPa (75-98 mmHg)

pCO2                                                                      4,7-6,0kPa (35-45 mmHg)

pH                                                                                                             7,35-7,45

Wysycenie tlenem (saturacja)                                                     95-97%

Stężenie wodorowęglanów                                               20-28 mmol/l

Nadmiar zasad                                                                            +/- 2 mmol/l

 

Może Cię zainteresować:

Jak uszkodzenie naczyń krwionośnych może wpływać na rozwój cukrzycy?

Jakie problemy często towarzyszą osobom cierpiącym na cukrzycę?

Nadciśnienie tętnicze świadczy o stanie zapalnym, dużym poziomie stresu oksydacyjnego. Na co zwrócić uwagę?

 

Taksyfolina i odporność

Odporność odgrywa bardzo ważną rolę w funkcjonowaniu całego organizmu

Zapewne niejednokrotnie słyszałeś od koleżanki z pracy, mamy, szwagra że  X lub Y nie ma odporności?   Zastanawiasz się, to właściwie co tej osobie dolega? dlaczego niektórzy mają tą odporność a inni nie? szczególnie w okresie jesienno-zimowym te myśli częściej krążą nam po głowie.

W skrócie brak odporności to podatność organizmu na działanie niekorzystnych czynników zewnętrznych takich jak brak wody, brak pokarmu, obecność toksyn, pasożytów, mikroorganizmów chorobotwórczych. Ale również nadmiar wolnych rodników przyczyniających się do stresu oksydacyjnego. To one osłabiają nasze komórki.

Co może powodować utratę odporności?

1/Pierwotne niedobory odporności (Najczęściej polegają na zaburzonej produkcji przeciwciał)

2/Wtórne niedobory odporności (Wpływają one, tak jak niedobory pierwotne, na różne elementy układu immunologicznego, osłabiając odporność humoralną, komórkową, funkcję komórek fagocytujących lub jako zaburzenia mieszane)

3/Zakażenia

4/Choroby nowotworowe układu krwiotwórczego

5/Zaburzenia metaboliczne

6/Choroby z autoimmunizacji

Działanie synergistyczne

Wielokrotnie w okresie obniżonej odporności otrzymujemy zalecenie od lekarza aby stosować przez dłuższy czas witaminę C. I słusznie. Warto jednak zwrócić uwagę czy jest naturalna i zwiększyć jej przyswajalność poprzez substancje, które działają synergistycznie. Z wit. C dobrze działa dihydrokwercetyny (taksyfoliny),  z witaminą A i E, witaminy z grupy B oraz z żelazem

Badania wskazują, że  dihydrokwercetyna (taksyfolina) może wspierać walkę dwóch rodzajów ciężkich zakażeń: zapalenie płuc i HIV i wspomagać odporność.

  Przeprowadzono badania z użyciem dihydrokwercetyny (taksyfoliny) u pacjentów z ostrym zapaleniem płuc.  Zauważono że osoby poddane terapii standardowej , które otrzymały przeciwutleniacz- dihydrokwercetynę (taksyfolinę) szybciej pozbywały się objawów zapalenia płuc w porównaniu z pacjentami, którzy stosowali tylko tradycyjną terapię. 

Wstępne badania mogą sugerować dużą rolę dihydrokwercetyny (taksyfoliny) w zwalczaniu wirusa HIV  oraz wzmocnienia odporności organizmu. 

Może Cię zainteresować:

Dopada Ciebie często grypa lub przeziębienie?

www.lifeextension.com/magazine/2006/12/report…/page-02

Zwyrodnienie stawów jak pomoże taksyfolina?

Co powoduje zapalenie stawów?

Najczęstszy typ zapalenia stawów wywołany jest m.in. urazem, zakażeniem, innymi chorobami stawów (np. RZS, nagromadzeniem złogów wapnia w chrząstce stawowej), wrodzonymi zaburzeniami budowy oraz innymi chorobami (np. cukrzycą, nadczynnością przytarczyc)i/ lub  autoimmunologiczny atak na własne tkanki stawowe. Wiele artykułów na temat zapalenia stawów dużą wagę przywiązuje do stylu życia, mam tu na myśli szczególnie stosowanie zbilansowanej diety bogatej w kwasy omega czy przeciwrodnikowe antyoksydanty. To im w duży stopniu poświeca się uwagę jeżeli chodzi o prewencję chorób cywiliacyjnych. Zwyrodnienie stawów stanowi we współczesnym świecie coraz wiekszy odsetek chorych szczególnie u pacjentów, którzy nie uprawiają sportu i mają ubogą dietę w antyoksydanty. Coraz wiecej badań przeprowadza się w celu wykorzystania roślin i ziół w leczeniu oraz profilaktyki stawów.  Według obiecujących badań dihydrokwercetyna (taksyfolina) może oferować korzyści dla zapalenia stawów co prowadzi co zwyrodnienia stawów.

Zwyrodnienie stawów-  czy faktycznie taksyfolina może pomóc?

Jednym z najważniejszych właściwości dihydrokwercetyny (taksyfoliny) jest ograniczenie początku zapalenia stawów przez blokowanie ekspresji  zapalnych. Działanie to zostało pokazane, aby zapobiec rozwojowi indukowanego autoimmunologicznego zapalenia stawów.

Ponadto dihydrokwercetyna (taksyfolina) może zaoferować naturalną ulgę w bólu. W badaniach na myszach, dihydrokwercetyna (taksyfolina) była silniejsze niż aspiryna lub acetaminofen (paracetamol) w hamowaniu bólu i stanu zapalnego.

Taksyfolina jest rodzajem flavonolu, przeciwutleniaczem o lepszej zdolność antyoksydacyjnej od zwykłych związków flawonoidów z powodu jej szczególnej struktury.

Dihydrokwercetyna (taksyfolina) jest najbardziej obiecującym naturalnym przeciwutleniaczem.

Antyoksydacyjne działanie taksyfoliny przekracza najczęściej przeciwutleniacze, takie jak tokoferole (witamina E) i karotenoidy (witamina A). Ponadto, taksyfolina jest znacznie bardziej odporna na działanie światła i utlenianie.

 Taksyfolina (dihydrokwercetyna)może być zatem obiecująca w uniknięciu zapalenia i  zmniejszać aktywność autoimmunologiczną, która przyczynia się do zapalenia stawów oraz dodatkowo może oferować naturalne ustąpienie dolegliwości stawów oraz ból.

Może Cię zainteresować:

powikłania miażdżycy są główną przyczyną przedwczesnego zgonu u osób z RZS

ryzyko wystąpienia zawału i niewydolności serca

Źródło: Vitamin C and Dihydroquercetin. Dihydroquercetin Inhibits Oxidative Stress and Inflammation, December 2006, By Mark J.Neveu, PhD. Life Extension Magazine

https://www.luckyvitamin.com/images/brochures/LE_VitaminC_W_Dihydroquercetin.pdf

Źródło:  https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24882039

 

 

 

 

Poziom żelaza, badania,wyniki

Jak odczytywać wyniki badań w kontekście chorób poruszanych na tym blogu

Z założenia ten blog jest poświęcony profilaktyce ale wiele osób wiedząc że interesuję się zagadnieniami medycznymi pyta mnie o interpretację wyników badań laboratoryjnych. Stąd pomysł na to aby w kolejnych postach napisać kilka słów o najważniejszych wartościach referencyjnych. Dzisiaj pod lupę idzie poziom żelaza.

Poziom żelaża: niedobór i nadmiar

Szczególną rolę wśród pierwiastków śladowych odgrywa żelazo. Jest ważnym składnikiem hemoglobiny, czerwonego barwnika krwi. Jego niedobór jest najczęstszą przyczyną niedokrwistości (anemii). Około dwie trzecie żelaza znajdującego się w organizmie jest zawarta w hemoglobinie, blisko 10 procent to tak zwane żelazo czynne, a reszta to zmagazynowane rezerwy. Żelazo zapasowe wiąże się z białkiem, ferrytyną. Ilość ferrytyny jest więc miernikiem rezerw żelaza. W krwi żelazo wiąże się z białkiem transportowym, transferryną. Im więcej wolnej transferryny, tym mniejsza zawartość żelaza w organizmie.

Określenie wartości tych białek służy zatem również stwierdzeniu niedoboru bądź nadmiaru żelaza

Niedobór żelaza może być spowodowany niewłaściwym sposobem odżywiania, zaburzeniami wchłaniania żelaza (resorpcja) w jelicie, wzmożonym zapotrzebowaniem organizmu i- najczęściej- utratą żelaza na skutek ostrego bądź przewlekłego krwawienia. Głównym objawem niedoboru żelaza jest anemia. 80% niedokrwistości z niedoboru żelaza występuje u kobiet, które podczas menstruacji tracą krew, a więc zużywają więcej tego pierwiastka. Zapotrzebowanie na żelazo jest zwiększone u dzieci, kobiet w ciąży i w okresie karmienia.

Często osoby które mają niski poziom żelaza mylą pierwsze objawy ze zmęczeniem, apatią i bagatelizują sprawę zganiając swój stan nawet na złą pogodę. Sama anemia może wpływać negatywnie na serce i mózg ponieważ hemoglobina transportuje tlen niezbędny dla funkcjonowania komórek i tkanek. Serce i mózg jest niezwykle wrażliwe na niedotlenienie dlatego tak ważne jest robienie podstawowych badań i sprawdzenie wartości referencyjnych:.

Powszechnie sądzi się, że badaniem potwierdzającym lub wykluczającym anemię jest morfologia, w której oznacza się m.in. poziom hemoglobiny. Jeśli wartość hemoglobiny spada poniżej 12,5 g% u kobiet i 14 g% u mężczyzn, lekarz stwierdza niedokrwistość. Inny wskaźnik w morfologii MCV (z ang. Mean Corpuscular Volium, czyli średnia objętość krwinki) pozwala ocenić, z jakim rodzajem anemii mamy do czynienia. U zdrowego człowieka MCV wynosi oko 80 fl. Jeżeli MCV przekracza 110 fl – krwinka jest zbyt duża i świadczy to o niedokrwistości z niedoboru witaminy B12. MCV poniżej 70 fl oznacza, że krwinki są zbyt małe, a to charakterystyczne dla anemii z niedoboru żelaza.

Morfologia ma tę wadę, że wykrywa już zaawansowaną anemię. Tymczasem istnieje badanie, które pozwoli wytropić niedobory żelaza, zanim pojawi się niedokrwistość.

Oznaczenia parametrów gospodarki żelazem (normy):

Żelazo:        mężczyźni 40-168 ug/dl, 7,2-30,1umol/l

kobiety 23-165mg/dl , 4,1-29,5umol/l

Ferrytyna:  mężczyźni 30-300ug/l

kobiety: 20-200 ug/l

Transferyna:

mężczyźni i kobiety 200-400 mg/dl bądź 16-45%

 

CIEKAWOSTKA:

Taksyfolina pomaga we wchłanianiu żelaza, które jest konieczne w celu związania tlenu z hemoglobiną we krwi. Bez odpowiedniego transportu tlenu we krwi, mięśnie są pozbawione H2O, tym samym ich wydajność zostaje zakłócona.

Jest naturalnym chelatem (chelaty charakteryzują się wysoką trwałością termodynamiczną i kinetyczną, co jest skutkiem utworzenia tak zwanego pierścienia chelatowego – cyklicznego fragmentu, którego jednym z elementów jest koordynowany atom metalu) nie wykazującym toksyczności.

 

Może Cię zainteresować:

 Dlaczego sportowcom może pomóc taksyfolina?

Odporność

Stwardnienie rozsiane i taksyfolina

Przypadek medyczny-stwardnienie rozsiane u młodej dziewczyny

Stwardnienie rozsiane i zastosowanie  taksyfoliny

W swoim środowisku spotkałem się z przypadkiem 25 letniej dziewczyny, u której zdiagnozowano stwardnienie rozsiane. Chciałbym je omówić w kontekście zastosowania taksyfoliny przez okres 2 miesięcy.

Stwardnienie rozsiane w jej przypadku pokazało dość nieoczywiste objawy a zarazem dość spore spustoszenie w organizmie. Zaczęło się od silnych bólów głowy, nagłe pogorszenie wzroku, przede wszystkim pogorszenie ostrości widzenia oraz zaburzenie percepcji kolorów i kształtów (obecnie lewe oko około 70% niedowładu). Pacjentka trafiła początkowo na konsultacje do okulisty ponieważ miała problemy ze wzrokiem. Lekarz przepisał krople i odesłał do domu. Niestety nie było poprawy w związku z czym udała się do innego specjalisty, który po omówieniu przebiegu schorzenia skierował natychmiast do szpitala na oddział neurologiczny. Podczas tygodniowego pobytu zrobiono pacjentce szereg badań w tym rezonans magnetyczny (który wykazał znaczne obszary ze zmianami), badanie płynu mózgowo-rdzeniowego z szyjnego odcinka kręgosłupa, sprawdzono czy wystąpiły choroby naczyń mózgowych w tym udar mózgu.

Po wnikliwych badaniach została postawiona diagnoza- stwardnienie rozsiane. Dodam, że przeprowadzono w rodzinie wywiad, który miał rozpoznać genetyczne uwarunkowania tej choroby. Czynnik genetyczny został wykluczony.

Leczenie

Zaproponowano leczenie sterydami, które w nieznacznym stopniu poprawiły wzrok. Z uwagi na młody wiek oraz wstępne stadium choroby zostało wdrożone leczenie polegające na suplementowaniu witaminy D, sterydy (tylko do stosowania okresowego podczas „rzutów stwardnienia rozsianego”), magnez. Zostało również zarządzone przez lekarza badania kontrolne wraz z obserwacją.

Po analizie przebiegu choroby zostały dostrzeżone dodatkowe objawy, które towarzyszyły pacjentce przed podjęciem leczenia: drętwienie kończyn dolnych i ich ból, zaburzenia czucia, zmęczenie i apatia, problemy z koncentracją, stany depresyjne. Wykrycie stwardnienia rozsianego nie jest łatwe, ponieważ objawy są niejasne i często ulotne dlatego nie łączono tych dolegliwości w całość.

Pacjentka rozpoczęła przyjmowanie witaminy C w dawce 70 mg i dihydrokwercetyny w dawce 100 mg. Po dwóch miesiącach udała się na ponowne badania, które wykazały 10% poprawę w stosunku do badań pierwotnych m.in. zmniejszenie komórek. Pacjentka odczuwa lepsze samopoczucie i złagodzenie objawów neurologicznych.

Dodam iż Pacjentka przyjmuje taksyfolinę cały czas co spowodowało jej poprawę stanu emocjonalnego .

Ten przykład wskazuje jasno iż mimo braku lekarstwa na całkowite wyleczenie istnieje możliwość złagodzenia skutków tej choroby w postaci przyjmowania przeciwutleniaczy.

Naukowe doniesienia o słuszności stosowania antyoksydantów przy stwardnieniu rozsianym:

Zalecane z uwagi na redukcję skutków stresu oksydacyjnego, który uszkadza komórki i DNA i wzmacnia proces zapalny

Niwelowanie stanów zapalnych (zmniejszenie markerów przeciwzapalnych)

Wzmacnia krążenie mózgowe (poprawa przepływu krwi przez naczynia krwionośne)

Działa też korzystnie na krążenie w obrębie kończyn.

Antyoksydanty (flawonoidy) spowalniają procesy starzenia komórek

Może Cię zainteresować:

Jak stres oksydacyjny wpływa na choroby neurodegradacyjne

 

Choroba Alzheimera, Parkinsona, stwardnienie rozsiane

Stres oksydacyjny i choroby neurodegradacyjne

choroba Alzheimera, choroba Parkinsona, stwardnienie rozsiane, stwardnienie rozsiane boczne

Nie jest do końca poznana geneza tych chorób jednak co roku naukowcy przedstawiają różne hipotezy wskazujące na możliwe przyczyny rozwoju tych schorzeń. Obecnie nie wynaleziono leków które stanowiłoby leczenie przyczynowe. Leczenie choroby Alzheimera polega na stosowaniu leków, które łagodzą jej objawy. Obecnie w leczeniu choroby Alzheimera stosuje się dwie grupy leków. W początkowym i średnio zaawansowanym stadium choroby stosuje się tzw. inhibitory acetylocholinoesterazy, do których należą donepezil oraz rivastigmina. W stadium średnio zaawansowanym i późnym stosuje się lek należący do innej grupy, tzw. blokerów receptora NMDA – memantynę. Jednakże naukowcy sugerują iż można w znaczący sposób zmniejszyć ryzyko wystąpienia chorób neurodegradacyjnych poprzez trening umysłowy ale przede wszystkim utrzymywanie w granicach normy ciśnienia tętniczego krwi, poziomu cholesterolu oraz glukozy. Te działania powinny być podejmowane już w wieku średnim.

STATYSTYKI NIE KŁAMIĄ

Wszystkie powyżej wymienione dolegliwości są niczym innym jak skutkami stresu oksydacyjnego, które prowadzą do powstania wolnych rodników. Przede wszystkim kluczowe dla spowolnienia dalszego rozwoju choroby jest kontrola stresu oksydacyjnego, o którym wiele razy już pisałem. Mając lat 20, 30, 40 a nawet 60 nie myślimy że i nas mogą dopaść choroby neurodegradacyjne do których najczęściej zaliczane są Alzheimer i Parkinson czy stwardnienie rozsiane.

Czytaj dalej Choroba Alzheimera, Parkinsona, stwardnienie rozsiane

Uprawiasz sport? Stosuj koniecznie taksyfolinę

Sport, taksyfolina i stres oksydacyjny

W poprzednim poście poruszałem kwestie dotyczące znaczenia reaktywnych form tlenu i ich znaczenia na wysiłek fizyczny. W tym poście przedstawię badania przeprowadzone przy udziale sportowców dotyczące wpływu taksyfoliny na organizm podczas wysiłku oraz jego regeneracji sportowców różnych dyscyplin. Zapraszam do czytania.

Poziom funkcjonalności organizmu nie może być podnoszony tylko przez wzrost i intensywność aktywności fizycznej nawet pod warunkiem doskonałości metod szkolenia. Ciągły wzrost obciążeń może negatywnie odbijać się na stanie zdrowia sportowców, wzroście wyników sportowych i doprowadzić do przewlekłego zmęczenia. Tak więc wielką wartością w zwiększeniu wydolności fizycznej jest profilaktyka przedwczesnego rozwoju wyczerpania i przyspieszenie procesów odnowy po aktywności fizycznej w tym stosowanie przeciwutleniaczy. Niestety znane są przypadki gdy sportowcy z pierwszych stron gazet zignorowali zasady fair play i uciekali się do zakazanego stosowania w sporcie środków dopingujących. Przyczyn zaistniałej sytuacji można szukać wiele- wysoka motywacja do uzyskania upragnionego miejsca na podium, słabe wyniki na treningach i zawodach, przebyte choroby i wiele innych. Z pewnością do tych cech można zaliczyć nadmierny wysiłek i chęć podniesienia wytrzymałości przy brak stosowania dozwolonych- naturalnych metod. Niestety trudno stwierdzić jak one (środki dopingujące) odbiją się na ich zdrowiu.

Jak organizm reaguje na wolnne rodniki tlenowe?

Organizm człowieka nie jest bezbronny w obliczu namnażania się RFT( wolnych rodników tlenowych). Wyspecjalizowane zostały mechanizmy obrony enzymatycznej oraz antyoksydanty niskocząsteczkowe. Do najważniejszych białek (enzymy antyoksydacyjne) chroniących przed wolnymi rodnikami tlenowymi należą: dysmutaza ponadtlenkowa (SOD), katalaza oraz peroksydaza glutationowa. Natomiast do antyoksydantów niskocząsteczkowych (nie enzymatyczna linia obrony) zaliczyć można witaminy antyoksydacyjne takie jak A, C, E, niektóre tłuszcze (kwas linolowy), glutation oraz wiele innych substancji wykazujących aktywność przeciwko RFT i wolnym rodnikom. Witaminy C i E są klasycznymi przeciwutleniaczami biorącymi udział w procesie blokującym działania przeciwrodnikowe. Dostępnych jest wiele publikacji na ich temat ponieważ jest  bardzo skomercjalizowana.  Rzecz ma się zupełnie inaczej jeżeli chodzi o taksyfolinę. Coraz więcej jest doniesień w zakresie jej  zastosowania i dawkowania. Przede wszystkim „współpracuje”  czyli działa synergistycznie z tymi witaminami, wzmacniając  ich wpływ kilka razy.

Według przeprowadzonych badań, stosowanie taksyfoliny pozwala rozwiązać z powodzeniem takie problemy, jak:

  • poprawę wskaźników hemodynamicznych intrawarm (regulacja temperatury organizmu poprzez skórną regulację przepływu krwi) oraz dopływ krwi przez mięsień sercowy
  • sprzyja przejściu przez patologiczne typy mikrokrążenia w warunkach normalnych, a tym samym optymalizuje przepływ krwi
  • poprawia redystrybucję przepływu krwi w małych tętnicach, poprawia ukrwienie miejsc niedokrwionych w tkankach
  • poprawia ukrwienie mięśni
  • wpływa na mechanikę oddechu i prowadzi do poprawy funkcji wentylacji płuc i struktury gazu krwi
  • poprawia wzrost РО2 (ciśnienie tlenu we krwi tętniczej), dotlenienie krwi

Poniżej przedstawiam kilka rekomendacji na jej temat.

Czytaj dalej Uprawiasz sport? Stosuj koniecznie taksyfolinę

baza wiedzy o taksyfolinie